![]() |
![]() |
|
| هر روز تماشاگر غروب غم انگیز آرزوهای هموطنانم هستم |
|
زمستان نیز با تمام قوایش به افغانستان هجوم آورد و در هر کوچه و برزن دود از خانه های گلین و کلبه های نیمه ویرانه کابل به هوا بر می خیزد. گل و لای کابل باز زینت شهر شده است و جای خاک و غبار را گرفته است و موترهای شیشه سیاه سیاستمداران و عراده های اردوی و پولیس ملی و دیگر موترهای گران قیمت با سخاوت تمام بر روی رهگذران می باشند. گرانی و فقر و بیکاری هم همدست با زمستان کابل به یکبارگی هجوم آورده اند. انسان های سرگردان، سر در گریبان در کنار هر چوک و برزن نشسته و با توقف هر موتر به سوی آن می دوند تا شاید برای حتا یک روز به کار گرفته شوند و شب را با خانواده های شان با شکم سیر اگر چه با کچالو وشلغم سر بر زمین بگذارند. چهره های یخ زده و کله های فرو رفته در جمپرهای لیلامی شهر را سرد تر نشان می دهد و لرزه بر جان هر تازه واردی می اندازد که هوای کابل به سرش زده است. اما در میان این همه سردی و یخ و سرما خبرهای جنگ داغ است. با روشن کردن هر شبکه رادیو و یا تلویزیون گوینده خبرها، از کشته و مجروح شدن عده یی در درگیری طالبان با دولت خبر می دهد. گاه این خبرها آنقدر داغ است که واقعا انسان عرق می کند. به عنوان مثال وقتی گوینده از کشته شدن یک موتر نفر می گوید بدن انسان داغ می شود و حرارتی تمام وجود انسان را فرا می گیرد. با خود فکر می کنی که چگونه می شود در یک لحظه بدن های دهها انسان تکه تکه شده و هر تکه اش به گوشه ای از خیابان پرت شود. آن هم به نام اسلام و برای ورود یک طالب به بهشت؟! تفاوت امسال با سالهای گذشته در این است که سالهای گذشته طالبان در کوه ها و دشت ها و غارها به سر می بردند. و زمستان فرصتی بود تا لااقل ساکنان شهرها با خاطری آسوده تا بهار به دور از جنگ و انتحار زمستان را بگذرانند. اما امسال به ادعای ناتو و آیساف و مقامات دولتی طالبان شکست خورده اند و دیگر قدرت رویارویی با نیروهای نظامی داخلی و خارجی را در جبهه های منظم ندارند و ناگزیر به درون شهرها و مردم پناه آورده اند. این جای گرفتن آنان در درون شهرها و روستاها جنگ را اکنون در خیابان ها و کوچه ها و حتا خانه ها کشانیده است. و زمستان امسال دیگر مانعی برای طالبان نیست و طالبان دیگر در جبهه ای نیستند تا زمستان و سرما و برف و یخبندان مانع آنها شوند. طالبان دیگر در هر کوچه و برزنی هستند. و هر موتر هدفی برای آنها است و هر فرد خارجی و داخلی که با مذاق آنان خوش نیاید نشانه برای هدف گیری و رسیدن آنان به بهشت. پس از پنج سال درگیری و جنگ با طالبان شکست خورده، اکنون نتیجه این همه جنگ و خرج بودجه هنگفت داخلی و خارجی حضور طالبان در پایتخت و شهرهای بزرگ و کوچک افغانستان است. اسوال اصلی اینجاست که چرا بعد از پنج سال چنین نتیجه را شاهدیم؟ |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 1386/09/19ساعت 23:30 توسط محمد رضا هویدا |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
آنان که صبحگاهان در خوابند، طلوع خورشید را نمی بینند اما غروب آن را همگان شاهد هستند.
غروب تداعی گر سیاهی, سکوت, مرگ و جاودانگی است و این سرنوشت ماست. |
| نوشته های پیشین |
|
86/11/01 - 86/11/30 86/10/01 - 86/10/30 86/09/01 - 86/09/30 |
| پیوندها |
|
ساعت 13 (عیسی مسیح) نسل نو زاویه ملا قلم (طنز) نشانه کانون وبلاگ نویسان افغانستان شکریه عرفانی بیر و بار ذهن بیگانه |
|
RSS
|